กาลครั้งนึ่งเจ้าศิริวัตน์แซนวิช พาหม่อมวัวเมิน ไปแอ่วหาดป่าตอง
หม่อมวัวเมิน : น่องแต่งไฮคัดบิกินี่จะอี้ เจ้าอ้ายว่างามก่เจ้า
เจ้าศิริวัตน์แซนวิช : อ้ายก็ว่างามอยู่.. แต่ว่า..จะหื้อดี น้องไปยะบราซิเลี่ยนแว๊ซดีกว่าน่อ เดวอ้ายหื้อสะตาง
หม่อมวัวเมิน : โค่ะ! บาซิเลี่ยนอะหยังน่องบะฮู้จัก ยะหยังน่องต้องไปยะ
เจ้าศิริวัตน์แซนวิช : ก่เพราะว่า ไร..ไร.. เออ ...ไร มอ.... เออ..ไร มอ....รอยไหม ของน่อง
หม่อมวัวเมิน : รอยไหม ??? รอยไหมอะหยัง ??? ชุดน้องมันไลคร้านะบ่าไจ่ผ้าไหม
เจ้าศิริวัตน์แซนวิช : อ้ายบะได้หมายถึงชุด
อีเม้ย : แฮ่ (hair) !!!!!
หม่อมวัวเมิน : ออ เข้าใจ๋ละ
...จบ
Tags: ตืดหวือ, รอยไหม1 Comments